
Khwaja Ghulam Farid
aahan qalandar roz-o-shab
pahunchi khudi men khud gharq
hajat na saum-salat di
khvahish na hajj zakat di
chahat na zaat sifat di
hik shaan vahdat-ji marak
na talab mulk te maal di
na gharaz jah-o-jalal di
masti khudai khayal di
paunhin na aadam jae te tak
tu ne jo darya nosh hin
pur-josh thi khamosh hin
israr de sar-posh hin
samit rahan maran na bakk
ashaq ate maashuq hin
sabaq ate masbuk hin
khud dur ate sanduq hin
har taur vich rahande uchhak
maskin ate mazlum hin
mahzun ate maghmum hin
har-vaqt kalmaadum hin
rakh de na dil vich kai umak
jo kuchh hai zahar barmala
jandan main kiven ma siva
murshid muhaqqiq vaj vaja
hama ust da ditda sabaq
eho fikar hai eha gaalh hai
eho vajad hai eho haal hai
eho zauq damdam naal hai
eho sach hai baya sabh hai nahakk
batth vahm khatre di ada
dujha nohi hai hik khuda
andar te bahar hai sada
maujud haqq maujud haqq
tuun bin faqat baya ko nahin
mandhun ghair ki ith bo nahin
hai hik sada ate do nahin
hik naal thi hik sat farq
apni haqiqat gol tuun
bae kuun na aslon phol tuun
rakh yaad adasa bol tuun
aanen na shak hai mahz pakk
pi kar ‘faridi’ jaam tuun
thi rind mast mudam tuun
dehon denh vadha rakh gaam tuun
vaah vaah kare saari khalaq

Leave a Reply